Station Duisburg. Halverwege een novemberochtend, het sneeuwt flink. Over tien minuten komt de trein. Het is hier Duits opgeruimd. Een roker zoekt naar een plekje waar hij zijn domme verslaving mag botvieren. Een stukje verderop een wat ouder echtpaar. Wachtend op dezelfde trein, denk ik.
Ik loop wat heen en weer. Maak met de telefoon foto's van een wegrijdende ICE trein. Machtig mooi gezicht. Als ik weer opzij kijk is de man van het echtpaar verdwenen. Aha, hij staat achter me, langs spoor 13. Als ik niet beter zou weten, dan zou ik denken...
Soms wil je je ogen liever niet geloven. De man - ogenschijnlijk een nette man, niets bijzonders aan te zien, voor een Duitser althans - staat gewoon op de rails te zeiken! Gulp open, op het perron, Bratwurst eruit en lozen maar. Jetzt geht's los krijgt zo wel een hele andere betekenis...
Berichten
